huling pagmamahal

Verse 1
Noong una, ikaw ang pahinga sa bawat pagod
Ikaw ang tahanan sa mundong kay lamig at gulo
Sa bawat yakap, akala ko'y habangbuhay
Hindi ko inakalang darating ang araw na mawawala ka rin sa kamay

Unti-unting nagbago ang dating mong mga mata
Ang mga salitang “mahal kita” ay naging tahimik na
At sa bawat gabing hindi ka na naghahanap sa akin
Pinipilit kong ngumiti kahit puso ko'y unti-unting nauubos na rin

Pre-Chorus
Ilang beses kong tinanong ang sarili ko
“May kulang ba sa pagmamahal ko?”
Ibinigay ko naman ang lahat ng kaya ko
Pero bakit parang hindi pa rin naging sapat para sa'yo?

Chorus
Kung hindi mo na ako mahal, sabihin mo na ngayon
Huwag mo nang hayaang umasa ang pusong pagod nang lumaban
Ako'y kumakapit sa isang pag-ibig
Na matagal mo nang binitawan

Kung may iba ka nang tahanan, umalis ka na nang tuluyan
Huwag mo nang iwan ang kalahati ng puso ko sa iyong pangalan
Dahil mas masakit ang mahalin ka
Habang alam kong hindi na ako ang taong gusto mong makasama

At kung ito na ang huli nating gabi
Hayaan mong mahalin kita sa huling pagkakataon
Bago ko tuluyang matutunang
Mabuhay sa mundong wala ka.**

Verse 2
Naaalala mo pa ba ang mga pangakong sinabi?
Na kahit magbago ang mundo, hindi tayo bibitaw sa isa't isa?
Ngayon, ako na lang ang kumakapit sa mga salita
Habang ikaw ay parang hindi na ako kilala

May mga litrato tayong hindi ko mabura
Mga lugar na ayokong balikan dahil nandoon ka
At bawat kantang minsan nating pinakinggan
Ngayon ay parang paalam na paulit-ulit kong naririnig sa dilim

Pre-Chorus
Sinubukan kong maging taong kailangan mo
Tinago ko ang sakit para hindi ka mabigatan
Pero nakakapagod palang ipaglaban
Ang taong matagal nang sumusuko sa pagmamahalan

Chorus
Kung hindi mo na ako mahal, sabihin mo na ngayon
Huwag mo nang hayaang umasa ang pusong pagod nang lumaban
Ako'y kumakapit sa isang pag-ibig
Na matagal mo nang binitawan

Kung may iba ka nang tahanan, umalis ka na nang tuluyan
Huwag mo nang iwan ang kalahati ng puso ko sa iyong pangalan
Dahil mas masakit ang mahalin ka
Habang alam kong hindi na ako ang taong gusto mong makasama

Bridge
Bakit ang taong minahal ko nang buong-buo
Siya rin pala ang dudurog sa puso ko?
Bakit sa lahat ng taong maaaring mawala
Ikaw pa ang taong hindi ko kayang mawala?

Kung kaya ko lang ibalik ang unang araw
Hindi na sana kita hinayaang maging mundo ko
Dahil ngayon, nang mawala ka sa buhay ko
Hindi ko na alam kung saan ko sisimulan ang sarili ko

Pero siguro ito na ang katotohanan—
Hindi lahat ng “habambuhay” ay tunay na magpakailanman
Minsan, ang taong ipinangako mong hindi iiwan
Ay siya ring taong kailangan mong bitawan.

Final Chorus
Kung hindi mo na ako mahal, huwag ka nang lumingon
Hayaan mong ang luha ko na lang ang magsabi ng lahat ng sakit na kinimkim ko
Minahal kita nang higit pa sa sarili ko
At iyon ang pinakamalaking pagkakamali