जिन्दगीभन्दा बढी

🎵 “जिन्दगीभन्दा बढी”

[Verse 1]
नमस्ते, अचम्म लाग्छ सुन्दा यी कुरा,
वर्षौंदेखि चिनेको मान्छेले भनेका कुरा।
सायद त्यो तिम्रो किशोरावस्थाको समय थियो,
जब सपना थिए, तर जीवन कठिन थियो।
सानै उमेरमा ठूलो जिम्मेवारी बोकेको थियो,
आफ्नो चाहेको जीवन कहिल्यै बाँच्न पाएको थिएन।

[Pre-Chorus]
उसलाई अझै याद छ त्यो जन्मदिन,
सानो बनबाट बनाएको त्यो केकको दिन।
महँगो केक किन्न सक्दिनौ भन्ने उसलाई थाहा थियो,
तर आफ्नै हातले बनाएको मायाले मन छोएको थियो।
उसले तिम्रो आँखामा हेरेर सोच्यो,
“म त केवल असफल मान्छे रहेछु।”
बाहिर गएर धेरै बेर रोयो,
“मसँग केही नभए पनि, ऊ किन मसँगै छे?” भनेर सोच्यो।

[Chorus]
पाँच–छ वर्ष बितिसक्यो,
तर तिमी उसको मनबाट कहिल्यै गइनौ।
हरेक दिन तिमीलाई सम्झन्छ,
हरेक महिना–दुई महिनामा तिमीलाई हेर्न आउँछ।
उसलाई थाहा छ, उसले गल्ती गरेको थियो,
हरेक दिन त्यसको पश्चात्ताप गर्छ।
तिमी आज उसको साथमा नभए पनि,
उसले तिमीलाई अझै जिन्दगीभन्दा बढी माया गर्छ।

[Verse 2]
उसले सबै कुरा ठीक गर्न खोजेको थियो,
तिमीलाई राम्रो जीवन दिन खोजेको थियो।
तिम्रो लागि काम गर्न सुरु गरेको थियो,
एउटा राम्रो घरको सपना देखेको थियो।
तर तिमीले उसलाई छोडेर गयौ,
ऊ एक्लै पीडा बोकेर हिँडिरह्यो।

तिम्रो घरमा माफी माग्न पुगेको थियो,
परिवारसँग हात जोडेर रोएको थियो।
अपमान पाए पनि “माफ गर्नुहोस्” भनिरह्यो,
घुँडामा बसेर पनि क्षमा मागिरह्यो।
आमालाई “नमस्ते” भन्दा,
“बाहिर जा” भन्ने शब्द सुन्नुपर्‍यो।
तिमीलाई खोज्दै दिन–रात हिँड्यो,
भोकै, थाकेको, सडकमा रात बितायो।

[Chorus]
एक हप्तापछि उसले तिमीलाई भेट्यो,
तर तिमीले भन्यौ, “म तिमीसँग जान सक्दिनँ।
मभन्दा राम्रो मान्छे खोज।”
ऊ आँसु लिएर त्यहाँबाट जान खोज्यो।
तर तिम्रो बुबाले भने,
“पहिला बैंक ब्यालेन्स बनाऊ, घर बनाऊ, अनि फर्केर आऊ।”

त्यो दिन उसले एउटा कुरा बुझ्यो,
सायद प्रेमभन्दा पैसा ठूलो रहेछ।
साँचो माया गर्ने मान्छे होइन,
धनी मान्छे चाहिँदो रहेछ।

[Bridge]
ऊ केही नभनी त्यहाँबाट गयो,
आँसु रोक्न सकेन, मन टुटेको थियो।
पीडाले यति कमजोर बनायो,
कि एकपटक आफ्नो जीवन नै अन्त्य गर्ने सोचसम्म पुग्यो।
तर ऊ बिस्तारै सम्हालिँदै गयो,
आफ्नो पीडासँगै बाँच्न सिक्दै गयो।

आज पनि त्यो पीडा कतै बाँकी छ,
पुराना यादहरू मनभित्र जीवित छन्।
हरेक दिन आफ्नो गल्ती सम्झन्छ,
सायद एक दिन तिमीले सबै बुझ्नेछौ भनेर पर्खन्छ।

[Final Verse]
परिवारले उसको लागि धेरै केटी खोज्यो,
तर उसले सबैलाई अस्वीकार गर्‍यो।
किनकि उसको मन अझै तिम्रै थियो,
तिमी टाढा भए पनि माया उस्तै थियो।

ऊ बिस्तारै सबै पीडा भुल्दैछ,
बिस्तारै आफूलाई सम्हाल्दैछ।
तर वर्षौं बिते पनि एउटा कुरा बदलिएन—
उसको मनमा तिमीप्रतिको माया।

[Final Chorus]
पाँच–छ वर्ष बितिसक्यो,
समयले धेरै कुरा बदलिसक्यो।
तिमी उसको जीवनमा छैनौ,
तर उसको सम्झनामा अझै छौ।
ऊ तिमीबिनै बाँच्न सिक्दैछ,
आफ्ना घाउहरू बिस्तारै निको पार्दैछ।
तर सत्य एउटै रहिरहन्छ—
उसले तिमीलाई हिजोभन्दा आज पनि बढी माया गर्छ,
र जिन्दगीभन्दा पनि बढी माया गर्छ।